Zwijg met volle teugen


Velen huiveren bij de gedachte
Van echte stilte.
Verslaafd aan rumoer.
Verslaafd aan afleiding.
Want een muur van stilte.
Geeft irritatie. 
Geeft Onrust.
Het voelt benauwend. 
Stilte … is… eng.
Het brengt ons naar een plek
Waar wij niet willen zijn. 
Die ene herinnering
Het gemis
De waarheid
Dat zelfbeeld
Maar in stilte verdwijnt juist de ruis.
En als de ruis verdwijnt.
Ontstaat ruímte
Voor helderheid
Voor rust
Om te luisteren 
Luister naar de signalen
Luister naar de stem
In de stilte hoor ik meer dan geraas
En hoor ik wat er het meest toe doet.
Dus ik zwijg voortaan met volle teugen
Vorige
Vorige

Ode aan al mijn delen

Volgende
Volgende

Writers Block