Woorden schieten tekort

Met een brok
in mijn keel
Sta ik voor je

Wat ik wil zeggen
komt uit het diepst
van mijn hart

Maar het mag niet
Het kan niet

Want ooit heb ik gezworen
dat de waarheid niet mag zijn

De blokkade in mijn stem
is een teken
Dat ik eindelijk
moet klinken

Het is spannend
Want ooit ging het fout
In de lijn van mijn vader
Daar ligt mijn angst

Het valt stil in mijn borst
Hoe hard ik ook zoek
Alles wat ik vind

Is een echo
van wat ik voel
Woorden
schieten tekort

Stille wateren
diepe gronden
De bodem
nooit gevonden

De taal van mijn ziel
spreekt in stilte
niemand verstaat

De band met mijn stem
hangt aan een draad
Zijde dun
bijna gebroken

Maar de draad trilt
Het roept me
Ik moet het proberen
Ook al is het eng

Het valt stil in mijn borst
Ik zoek, ik zoek
Als een strop om mijn strot

Er komt iets uit
Maar het klinkt verrot
Woorden
schieten tekort

Maar wat als ik vond
wat ik zo graag wil zeggen?
Als woorden stromen
als regen na droogte

De stilte breekt
Mijn stem leeft
Vrij van wat ooit fout ging

Woorden schieten niet tekort
Ze vliegen vrij

Ik zoek niet meer
Ik vind
De taal van mijn ziel

Eindelijk vrij