Wie ben je als niemand kijkt

Wie ben je?

Als het donker naar binnen sluipt. 
En niemand over je waakt.

Geen toeschouwers. 
Alleen een onzichtbare eindstreep.

Als al je rollen aan de kapstok hangen. 
Hoe beweeg je als de ruimte alleen van jou is. 

Geen applaus. Geen ‘hoe was je dag’?
Zou je dat nou wel doen? 

Die BH die uit gaat onder de kriebeltrui.
Die ene ‘godverdomme’ als iets niet lukt. 

Krijgen je onuitgesproken verlangens en fantasieën een stem. 

Mag dat? Is dat oké? 

Als je plichtsgetrouw bent aan niemand.
Geen oordeel van de meester over je heen krijgt. 

Als je geen rol speelt in de verhalen van je voorouders.
Breek je los of heeft het je nog vast?

Het perfect insta plaatje. 
Of een rommelige keukentafel. 

Die ene droom die te groot is om uit te spreken. 

Weet je…Laat maar. 

Wie ben je?

Als je geen afleiding nodig hebt voor je pijn. 
Als de schaamte verdampt onder je voeten. 

Mogen de scherpe randjes er weer zijn. 

Voorbij de facade. Zonder de geoefende glimlach. 

Als je in de spiegel kijkt. En alleen jezelf ziet. 
Is dat een zegen. Of een confrontatie?

Want zelfs als je de gordijnen dichtschuift.
Is er altijd iemand die kijkt. Oordeelt. 

De stem van je moeder. 
Die blik van je vader. 

Of breek je alle regels. 
Om vrij te zijn. 

Want wie ben je?

Als niemand kijkt.