Het Woord aan het Woord

“Ik hou van je. Ik haat je”

Ik ben de reden dat je niet slaapt. 
En de reden dat je morgen opstaat.
“Ik walg van je. Ik wil je.”
Verander mij. 
En je verandert je realiteit.
Ontneem mijn “T” en je hart wordt hard.

Herhaal mij.
En ik verlies mijn kracht.
Gebruik mij om te verwarren.
Om achter te verschuilen. 
Als een sluier van onzekerheid. 
Verslind mij. Trek mij uit elkaar. 
Ontleed mij als een psychopaat van de letteren. 
Ik ben een sloopkogel. 
Als ik mijn keel verlaat. Ben ik zo goed als onomkeerbaar.
Ik tril na in al je cellen. Dat is wat ik doe. 
Want besef goed. 
Jij hoort mij als eerste. 
Met mijn ritme zorg ik dat jij danst, spreekt, zingt, dicht, luistert en fluistert. 
Ik weerkaats als een echo. 
En klink nog een eeuwigheid na. Een eeuwigheid na….
Ik ben de architect van je angst.
En de bevrijder van je ziel.
Pas op waar je de klemtoon legt. 
Ik hoor alles.
Maar soms is het belangrijkste woord.
Het woord dat je niet uitspreekt.
Vorige
Vorige

De ontmaskering van woede

Volgende
Volgende

Moeder in de spiegel